ทำงานกับนักศึกษาญี่ปุ่น และ เรื่องที่เราไม่พูดถึง ตอนที่ 1

วันแรก 12 มกราคม 2016

#NextGeneration2016

เช้าของวันแรกเป็นการแนะนำตัว แต่เนื่องจากว่าทุกคนรู้จักกันอยู่แล้ว จึงเหมือนเป็นการอัพเดทชีวิตในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมามากกว่า จะมีสมาชิกใหม่ก็แค่ ชายหนุ่มจากปากีสถานหนึ่งนาย  บรรยากาศเหมือนรวมญาติ

ปีนี้มีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 20 คน 9 ประเทศ (ปีที่แล้วมี 26 คน  11 ประเทศ)

แค่แต่ละคนเล่าเรื่องราวของตัวเองว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาทำอะไรบ้าง ก็หมดไปแล้วครึ่งวัน แต่เป็นครึ่งวันที่ทำให้เราแต่ละคนต่อกันติด แม้ว่าเราจะติดตามกันใน Facebook อยู่เสมอ  แต่การได้ฟัง ได้ยินเสียง ได้เห็นอากัปกิริยา ได้หัวเราะไปด้วยกันมันรู้สึกดีกว่ากันเยอะเลย

นอกเหนือจากที่เราเล่าว่าในปีนี้ เราได้รับโอกาสในการทำงานที่ยาก และงานนั้นดีต่อเรามากแค่ไหน เราได้บอกกับทุกด้วยคนว่า การที่เราได้มาร่วมโครงการครั้งที่สองนี้ เป็นเพราะเราได้รับการสนับสนุนจากคนรอบตัวมากมาย ที่มองเห็นว่าการที่เราได้เข้าร่วมโครงการนี้จะเป็นประโยชน์กับวงการละครเด็กและเยาวชนของไทย ณ โมเม้นนั้น รู้สึกตื่นเต้นและตื้นตันในหัวใจมากมาก

ช่วงบ่ายเราเดินทางไปที่ Toho Gukuen Collage of Drama and Music  เป็นวิทยาลัยที่เก่าแกทีเดียว คือ ก่อตั้งในปี 1964 ข้าพเจ้ายังไม่เกิดเลย… เช่นเดียวกับปีที่แล้ว คือ เราจะทำงานร่วมกับนักศึกษาที่นั่นครึ่งวัน

ลัดดาเมาท์มอย  นี่ขนาดรู้ตัวว่าถูกถ่ายนะ
สาวสิงคโปร์  ญี่ปุ่น  จีน  สิงคโปร์  (จากซ้ายไปขวา)

เริ่มต้นด้วยการแนะนำตัวไวๆ และเล่นเกมแบบที่เราเรียกกันว่า “แปะเรียกชื่อ” แต่วิธีการเล่นจะแตกต่างไปจากที่ปกติเราเล่นกันนิดหนึ่ง หลังจากนั้นก็จับกลุ่มย่อยคละกันทั้ง NG Team และ นักศึกษาญี่ปุ่น การแบ่งกลุ่มกันแต่ละครั้งก็ต้องพยายามให้คนในกลุ่มพอจะสื่อสารกันได้ นักศึกษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษก็ไม่ค่อยกระดิกพอสมควร

โจทย์แรก ให้สร้างการแสดงสั้นๆ โดยทำงานกับ  gesture อากัปกิริยาอาการท่าทางในชีวิตประจำวัน  เช่น ล้างหน้า กิน นั่งทำงาน เดินลงอ่าง (คนญี่ปุ่นเขาแช่น้ำอุ่นในอ่างกันเป็นประจำ)

ประเด็นสำคัญอยู่ที่การจัดการการเคลื่อนไหวให้ชัด (Clean and clear)  และทุกคนในกลุ่มต้องสามารถทำตามได้ ทำไปพร้อมกันได้ เอาสิ่งนี้ไปบวกกับ การใช้องค์ประกอบอื่นๆ เช่น พื้นที่ เวลา (space and time)

จากโจทย์เดียวกันนี้ แต่ละกลุ่มก็จะได้การแสดงสั้นๆ ที่เราจะเห็นการเล่นภายใต้โจทย์ที่แตกต่างและหลากหลาย น่าสนใจ

นี่แค่เริ่มต้น…

โจทย์ต่อไปต่อเนื่องจากโจทย์แรก คือ ให้แต่ละคนหาอากัปกิริยาอาการที่แสดงอารมณ์ ความรู้สึก และ  สร้างการแสดงโดยรวม gesture ทั้งสองแบบเข้าด้วยกัน  โดยให้กำหนดธีมให้กับการแสดงนั้นด้วย

หลังการแสดงในโจทย์สอง คนดูก็จะช่วยกันดูว่ากลุ่มไหนธีมอะไร บางอันก็เข้าใจง่ายดี บางอันก็หลายเลเยอร์ไปหน่อย

ผู้กำกับ Kenjiro otani (ถ่ายรูปได้ด้านเดียว อีกด้านหน้าหมดหล่อเพราะปั่นจักรยานล้ม)

อ่อ แต่ละโจทย์ส่วนใหญ่มีเวลาแค่ประมาณ 10-15 นาที

อันนี้ถอดจากการทำงานกลุ่มเรา กลุ่มเดียวนะ เพราะแต่ละกลุ่มก็จะมีการทำงานที่ต่างกันไป

ทั้งสองโจทย์ ในเวลาอันจำกัด และการสื่อสารที่ต้องแปลกันไปกันมา จึงทำให้เป็นการทำงานที่ต้องทำเร็ว คิดเร็ว แต่ละคนรับผิดชอบโจทย์ของตัวเอง ใครได้ก่อนสอนคนอื่นก่อน ใครที่ยัง งงๆ คิดไม่ทันก็ทำของคนอื่นก่อน อาการนี้  ไม่ว่าจะนักศึกษา หรือ ศิลปินก็เป็นเหมือนกันหมด (ฮา)

กลุ่มเรามีเพื่อนสิงคโปร์์ที่พอพูดภาษาญี่ปุ่นได้ เลยทำงานได้เร็ว น้องนักศึกษาญี่ปุ่นก็จัดการตัวเองดี ตอบสนองต่อเรื่องส่งลูกได้ไว ทำให้กลุ่มเราทำชิ้นงานเสร็จเร็ว มีเวลาซ้อม เห็นความเป็นไปได้ให้ใส่ลูกเล่น เพิ่มนั่นนิดนี่หน่อย (ลัดดานี่ตัวใส่เลย)

ตอนแรกเอาเท่านี้ก่อน  ตอนหน้ายังทำงานกับหนุ่มสาวญี่ปุ่น กับ “เรื่องที่เราไม่พูดถึง”

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s